Crítica: Luca
- Fabrício Girão

- 16 de jun. de 2021
- 3 min de leitura
A nova animação da Pixar encanta com história descomplicada, com personagens muito carismáticos e com o calor e as cores de um verão na Riviera Italiana.

Nós tivemos 6 meses para nos recuperarmos de toda a intensidade emocional de Soul, e agora a Pixar já está de volta! Nesta semana, o estúdio lança seu 24º filme de animação: Luca, com direção do italiano Enrico Casarosa, diretor do sensível curta La Luna, que estreou nos cinemas com Valente, em 2012.
Já virou quase marca registrada da Pixar os filmes que são puramente geniais, com premissas muito criativas, como Divertida Mente, ou que possuem um poder de nos deixar reflexivos por dias e dias, como o poderoso WALL-E. Logo de cara, é importante dizer que Luca não é exatamente nem um, nem outro, e isso não é necessariamente algo negativo.

Contando a história de Luca e Alberto, dois amigos monstros marinhos que se disfarçam de humanos para visitar a fictícia cidade de Portorosso, na Riviera Italiana, a animação evoca as melhores qualidades do estúdio, seja de inventividade técnica ou de encanto visual, enquanto foca na característica principal de todos os filmes da Pixar: a diversão.
Luca é, inegavelmente, um filme divertido. A história é mais simples e descomplicada que a maioria dos filmes da Pixar, mas é contada de forma tão atrativa e eficiente que é quase impossível não desejar passar um verão sentindo a brisa do mar em Portorosso.

O trio de excluídos
A principal força do filme é o poder que Luca, Alberto e Giulia, os personagens centrais da trama, possuem de esbanjar carisma com facilidade. Luca tem a curiosidade aguçada, mas um medo igualmente forte, Alberto parece muito autossuficiente, mas a rebeldia mascara algumas fraquezas e Giulia quer provar que pertence à cidade que sempre a faz se sentir deslocada.
No início, antes de os meninos conhecerem Giulia, a dinâmica entre Luca e Alberto é estabelecida de forma muito segura, com diálogos certeiros e bom uso de comédia visual. Fica perceptível como eles são opostos e conseguem se contrapor, o que acaba resultando na amizade perfeita. Quando o Luca é insegurança, o Alberto é confiança. Quando o Alberto é imprudente, o Luca é a voz da razão.
A pesca é uma das principais atividades em Portorosso, sendo praticada, inclusive, por Massimo, o pai de Giulia. Toda a cidade acredita na existência de monstros marinhos, e os vê como ameaças. Nesse contexto, o filme desenvolve a trama com uma leve tensão, já que o segredo dos garotos pode ser descoberto a qualquer momento, basta eles se molharem.

As cores da Itália
Luca possui um visual único, que o diferencia de todos os outros filmes da Pixar. O que o diretor Enrico Casarosa e sua equipe planejaram era usar as potentes ferramentas do estúdio para dar ao filme um visual mais estilizado, fugindo do realismo detalhado presente em outras animações atuais (Mais sobre aqui). Vendo o resultado final, fica claro que eles atingiram esse objetivo com maestria.
Ao contar uma história sobre a infância, fortemente influenciada pela imaginação e pela idealização, o filme acerta ao apostar no caricato, seja nas expressões dos personagens ou na forma com que eles se movimentam (com elementos da animação tradicional).
Somado a isso temos uma bela paleta de cores quentes, contrastada com o azul do céu e do mar, e que constantemente nos situam nesse verão italiano. Portorosso é vibrante e viva, o que ajuda a manter a energia do filme sempre alta. Para além disso, ela também é muito aconchegante, como se fosse familiar.
Amizade e respeito
Luca usa sua história descomplicada ao seu favor. É um filme que sabe exatamente os assuntos que quer explorar, e faz isso desenrolando a trama com eficiência e segurança. Ao se inspirar em sua terra natal, o diretor Enrico Casarosa faz uma linda homenagem à infância, ao imaginário infantil e às amizades que são capazes de nos marcar por uma vida toda. Tudo isso enquanto ensina sobre a importância de romper os limites da insegurança e de respeitar as diferenças, inclusive as que se apresentam através de escamas e barbatanas.

Luca
Ano: 2021
Direção: Enrico Casarosa
Elenco: Jacob Tremblay, Jack Dylan Grazer, Emma Berman, Maya Rudolph, Jim Gaffigan, Saverio Raimondo.
A trama pode até ser mais simples em relação a outros filmes da Pixar, mas isso não diminui o encanto de Luca, que faz uma linda homenagem à infância usando o calor e as cores do litoral da Itália.
Nota: 4/5





AO88 mình thấy bạn bè nhắc hoài nên cũng bấm vào coi thử cho biết thôi. Không có ngồi đọc kỹ hay làm gì nhiều, chủ yếu xem họ thiết kế trang kiểu gì. Vừa vào là thấy giao diện khá sáng sủa, khoảng trắng nhiều nên nhìn không bị rối mắt. Mấy phần thông tin được chia thành từng khối riêng, lướt xuống cái là nhận ra ngay đang ở đoạn nào chứ không bị dính một cục chữ dài. Mình cũng để ý cái menu đặt khá dễ thấy, chuyển qua lại mấy mục nhanh, không phải mò. Nói chung cảm giác kiểu “vào phát hiểu liền”, hợp với người chỉ muốn xem qua. Nhìn kỹ thì cách…
kèo bóng đá là cái mình thấy đầu tiên khi lướt thử vào trang này, kiểu tò mò xem họ sắp xếp giao diện thế nào thôi. Mình không có thời gian xem sâu nội dung, chỉ để ý cách họ chia mục và trình bày thông tin cho dễ nhìn. Ấn tượng là menu để khá dễ thấy, bấm qua lại giữa các phần không bị lạc, cảm giác điều hướng mượt và đơn giản. Mấy chỗ hiển thị dữ liệu cũng làm dạng bảng cột gọn gàng nên nhìn lướt là nắm được, không bị rối mắt như vài trang khác. Nói chung mình thích kiểu bố cục rõ ràng, nhìn phát biết chỗ nào là chỗ nào,…
kubet com hôm bữa mình lướt thử vì thấy mấy người quen hay nhắc, kiểu vào xem giao diện có dễ dùng không thôi. Trang nhìn khá gọn, chữ nghĩa và các khối nội dung chia ra rõ nên kéo xuống không bị lạc, nhất là mấy phần thông tin thể thao nhìn một phát là hiểu đang nói trận nào. Mình cũng để ý họ có nhắc chuyện mã hóa 256-bit cho dữ liệu giao dịch, đọc lướt qua thấy ít nhất họ có ghi cụ thể chứ không nói chung chung. Mà cái mình thích nhất là cách họ trình bày tỷ lệ kèo dạng bảng, nhìn sạch sẽ, không bị nhồi chữ hay màu mè quá. Nói…
AE888 dạo này thấy bạn bè nhắc hoài nên mình cũng ghé thử cho biết, chủ yếu coi giao diện ra sao thôi chứ chưa kịp đọc kỹ gì. Vừa vào là thấy trang làm khá sáng sủa, khoảng trắng vừa đủ nên nhìn không bị ngợp. Mình thích nhất là mấy khối thông tin họ chia theo dạng bảng cột, lướt qua là bắt được ý chính nhanh, khỏi phải căng mắt đọc một đống chữ liền tù tì. Thanh menu cũng để ngay chỗ dễ thấy nên chuyển qua lại giữa các phần khá tiện, không phải mò lâu. Nói chung cảm giác dùng vài phút là quen tay, vì các mục được gom gọn theo từng khối…
BALL88 mình mới ghé thử vì thấy bạn bè nhắc hoài, chủ yếu vào ngó giao diện xem sao thôi. Cảm giác đầu tiên là trang làm khá hiện đại, chia khối rõ ràng nên lướt xuống không bị rối mắt. Mấy tiêu đề kiểu “Thể thao” với phần nổ hũ jackpot nhìn nổi bật, bấm qua lại cũng nhanh, không phải tìm menu mệt. Mình cũng để ý họ ghi thông tin pháp lý giấy phép Curacao ngay trong nội dung nên nhìn có vẻ minh bạch hơn mấy trang giấu nhẹm. Nói chung trải nghiệm lướt ổn, chữ dễ đọc, bố cục gọn, và các khối nội dung được sắp xếp theo từng mục ngay trên trang.